Verlofdagen in Europa: klik hier


Buienradar Europa: klik hier

Aardbevingen Italië: klik hier

Toestand bergpassen: klik hier

Wind, Sneeuw, ...: klik hier

Advies onweer: klik hier


 

NB50 In de mens leeft een verlangen

Nieuw boek van Ruud Bruggeman.

Boekbespreking door Leo Baeten

Ons oud-redactielid Ruud Bruggeman heeft een nieuw boek gepubliceerd. Evenals in zijn eerdere boeken “Dit is de weg naar Rome”, “Onderweg naar de oever van de tijd” en (in samenwerking met redactielid Ben Teunissen) “Alles komt (altijd) goed” is ook dit boek gewijd aan pelgrimeren.

Anders dan in de vorige boeken is in dit boek zijn eigen levensweg de rode draad. Als het volgen van een pelgrimsweg ziet Bruggeman zijn hele leven  en niet alleen de tijd dat hij als rugzakker onderweg was. De ondertitel van het boek is dan ook niet voor niets “De levensweg als pelgrimsweg”. Voor de wandelende filosoof (of filosoferende wandelaar?) Bruggeman verschillen de persoonlijke en emotionele ervaringen op de pelgrims- en levensweg niet wezenlijk.

 

De titel van het boek is ontleend aan een tekst van Augustinus die schreef: “Het onrustige hart is de wortel van het pelgrimschap. In de mens leeft een verlangen”. De oude kerkvader zag de pelgrimsweg als een metafoor voor de levensweg. Bruggeman bevindt zich dus in goed gezelschap als hij het leven ziet als een reis naar de vervulling van verlangens. Voor hem was het ervaren van vrede met zichzelf dat verlangen op zijn pelgrimsweg door het leven. Dat bleek een weg met veel hindernissen en obstakels te zijn. In zijn jeugd kreeg hij geen enkel besef mee van wat warmte en liefde eigenlijk zijn. Niemand gaf hem het gevoel dat hij de moeite waard was, er mocht zijn en dat hij goed was zoals hij was. Bruggeman had bijna een heel leven nodig om te leren hoe zijn verlangen te verwerkelijken.

Vrede met zichzelf en de wereld

Bruggeman heeft veel pelgrimstochten gemaakt: o.a. Santiago, Rome en Istanbul. Wat hij meemaakte op die pelgrimstochten raakte aan de vraag waarnaar hij (of meer algemeen: de mens) verlangt in zijn leven. Nu door leeftijd en lichamelijke probleempjes lange pelgrimstochten niet langer mogelijk zijn, kijkt Bruggeman terug op zijn grote rijkdom aan pelgrimservaringen en vertaalt deze naar zijn levensloop. Het boek gaat over zijn zoektocht in religie, meditatie, yoga én pelgrimeren naar zijn verlangen om te leven in liefde en vrede met zichzelf en met de wereld en de mensen om zich heen. Hij wilde een antwoord vinden op vragen als: waarheen zijn we in ons leven op weg, waarvoor leven we, hoe moeten we leven, wat is de zin van al dat gezoek? Dat was geen eenvoudige opgave want het bestaan hier op aarde lijkt vaak maar een rare boel en een onbegrijpelijk geheel, met naast vreugde ook veel ellende en mislukkingen. Bruggeman erkent ruiterlijk dat hij het antwoord nog steeds niet heeft gevonden en waarschijnlijk ook nooit zal vinden. Hij gaat niet verder dan vermoedens van antwoorden. Hiertoe is Bruggeman niet gekomen door blindelings een religieus of filosofisch systeem te omarmen, maar door mogelijke antwoorden uit persoonlijke ervaringen te destilleren. Dat is mogelijk ook de stelling die hij in zijn boek verdedigt: er zijn geen wegwijzers voor het levenspad in wat religies of mensen leren, je moet houvast vinden in je eigen weg. Sterker nog: je bent op je eigen weg, en dat is goed, wat er ook gebeurt. Dat Bruggeman veel vertelt over zijn eigen leven maakt van het boek nog geen autobiografie. Hij is en blijft een filosoof en wil zijn lezers vooral laten delen in overpeinzingen over zijn levenservaringen in de hoop dat deze hen helpen bij het uitdiepen van wat wel en wat niet bijdraagt aan het realiseren van een gelukkig leven, aan wat bijdraagt aan het verwerkelijken van het in hen levende verlangen.

Richtinggevende zaken

Bruggeman heeft het zich in dit boek niet gemakkelijk gemaakt, maar is er wel in geslaagd het thema “de levensweg als pelgrimsweg” op begrijpelijke wijze en in eenvoudige bewoordingen te verduidelijken. Bovendien realiseert hij zich dat men wel mooie gedachten over het leven kan hebben, maar dat de dagelijkse beslommeringen daardoor niet op de achtergrond raken. Met de dichter van Schagen zegt hij: “Ge had God en de wereld lief en toen sprong uw bretel los”!

Na lezing van het boek was mijn eerste gedachte: zou ik dit boek aanschaffen? Moet ik kennis nemen van het leven van een betrekkelijk onbekend iemand? Natuurlijk had ik respect voor de openhartigheid over persoonlijke zaken, maar ik voelde me een voyeur. Maar Bruggeman benoemt veel zaken die richtinggevend kunnen zijn voor bewust levende mensen. Daardoor wordt zijn levensverhaal herkenbaar voor lezers die struikelend en zoekend hun levensweg verkennen. Dat geldt zeker ook voor pelgrims. Tijdens de pelgrimstocht verdwijnt het alledaagse gedoe naar de achtergrond en ontstaat ruimte en vrijheid voor bijzondere ervaringen. Op mijn eigen pelgrimstochten had ik veel emotionele, persoonlijke en wonderlijke ervaringen. Ik ervoer die als momenten van intens geluk. Wat mij na lezing van Bruggemans boek vooral bijbleef was dat hij deze kon duiden én in de bredere context van mijn leven plaatsen. Dat was heel verhelderend. Ik kan het boek dan ook van harte aanbevelen als gids op de weg naar levensgeluk. En zoekt niet iedereen daarnaar? In ieder mens leeft toch een verlangen.

‘In de mens leeft een verlangen’ (ISBN 9789463652797, 224 pagina’s) kost € 19.95 en is  te koop in de (online)boekhandel.