Verlofdagen in Europa: klik hier


Buienradar Europa: klik hier

Aardbevingen Italië: klik hier

Toestand bergpassen: klik hier

Wind, Sneeuw, ...: klik hier

Advies onweer: klik hier


 

NB 48 HET ZOUTPAD

Over oude wegen naar een nieuw begin

van Raynor Winn

Boekbespreking door Arnoud Boerwinkel

Na een pittige wandeldag aankomen bij een comfortabel overnachtingsadres, biertje drinken, even lekker douchen, hapje eten en dan met een goed gevulde maag tussen de krakend-frisse lakens of slaapzak schuiven. De volgende ochtend weer vol goede moed en zonder zorgen je rugzak over je schouders hangen, op weg naar de nieuwe verlokkingen van de dag. Dat behoort toch wel tot de dierbaarste genoegens van het lange afstands­wandelen, al dan niet in pelgrimstenue.

Dat zijn voor mij dan ook de mooie herinneringen aan de twee zomers waarin ik delen liep van het geweldige South-West coast path langs de kusten van Dorset, Devon en Cornwall.

Voor Raynor Winn en haar man Moth verliep het wandelen langs dit duizendkilometer lange pad niet zo onbezorgd als voor geluksvogels als ik. Zij begonnen aan deze gigantische onderneming vanuit de diepst denkbare crisis waarin een mens kan geraken: buiten hun schuld van de ene dag op de andere dak- en thuisloos, platzak en met het doodvonnis-op-termijn voor Moth: de dames en heren medici hadden bij hem een progressieve en dodelijke spierziekte gediagnosticeerd. Desondanks, of liever uit pure wanhoop besloten ze de rugzakken te vullen met oude en goedkope kampeerspullen en aan de wandel te gaan. Met een onderbreking van een paar maanden waren zij veertien maanden onderweg, levend van noedels, rijst, winegums en af en toe een gedeelde portie fish en chips.

In HET ZOUTPAD, over oude wegen naar een nieuw begin beschrijft Raynor Winn deze tocht op een manier die je afwisselend doet huiveren en meegenieten. Huiveren over de soberheid, ontberingen, armoede en soms zelfs honger waaronder ze lijden; meegenieten van haar bloemrijke en poëtische beschrijvingen van de indrukwekkende historie, de natuur en de soms extreme weersomstandigheden langs de Engelse zuidwestkust, en van de ontmoetingen met andere mensen op hun pad.

De combinatie van een prachtige maandenlange wandeling door overweldigend natuurgebied met dakloosheid en een leven onder het bestaansminimum is voor de meesten (zo niet allen) van ons  niet aan de orde. Dat geldt ook voor de meeste mensen die ze al wandelend ontmoeten en aan wie ze vertellen van de droevige omstandigheden die hun tot deze tocht deden besluiten. Het gesprek stokt dan onmiddellijk en mensen vervolgen snel hun weg. Want daklozen zijn in hun ogen losers, zwervers, armoedzaaiers van waar je maar het beste uit de buurt kunt blijven. Wanneer ze besluiten voortaan te vertellen dat ze hun huis hebben verkocht om een jaar lang in volledige vrijheid van het leven te genieten, ontmoeten ze alom lof, belangstelling en waardering.

Het stel moet leven van een paar tientjes per week en dus constant de heerlijkste verleidingen langs de route weerstaan. Ze moeten genoegen nemen met een potje heet water, waarin ze hun eigen theezakje kunnen dopen; of een maaltijd overslaan omdat hun banksaldo nog niet is aangevuld. Dat maakt dat ze zich verwant voelen met andere daklozen en verschoppelingen die ze in de luxe kustplaatsen in groten getale tegenkomen. Zo aarzelt Moth geen moment om een blik tonijn uit zijn toch al minimale mondvoorraad af te staan aan een dakloze die er nog beroerder aan toe is en hem zelfs kort daarvoor de huid heeft volgescholden.

Het boek werpt ook een onthullend licht op de betrekkelijkheid van goedbedoelde medische adviezen: ‘vermoei jezelf niet’, had de patiënt te horen gekregen, ‘ga niet te ver wandelen, wees voorzichtig met traplopen en vermijd kou.’ In de loop van de zeer uitputtende wandeltocht wordt hij alleen maar sterker en vitaler en uiteindelijk overleeft hij de duizend kilometer glansrijk!

We hadden kunnen stoppen, maar we hadden niets te verliezen en alles om voor te wandelen. Hier waren we vrij, geteisterd door de elementen, hongerig, moe, koud, maar vrij. Vrij om verder te lopen of niet, om te stoppen of niet. Niet tijdelijk bij vrienden of familie bivakkeren, hun tot last zijn, een ergernis worden, de vriendschap opgebruiken tot er alleen nog tolerantie overbleef. Hier waren we zelf nog meester over ons leven, over wat er met ons gebeurde, over ons lot. Het water liep uit onze rugzakken toen we die omdeden. We kozen ervoor te lopen en grepen de bijzondere vrijheid met beide handen aan.’

Het moge duidelijk zijn: ik vond HET ZOUTPAD, (het debuut van een zeer getalenteerd schrijfster) een geweldig goed boek. Ik kan alleen maar zeggen: koop het en lees het!

ISBN 978 94 600 3940 9. Uitgeverij Balans, Eur 22,99 als paperback, Eur 10,99 als Ebook