Verlofdagen in Europa: klik hier


Buienradar Europa: klik hier

Aardbevingen Italië: klik hier

Toestand bergpassen: klik hier

Wind, Sneeuw, ...: klik hier

Advies onweer: klik hier


 

NB 48 Please, follow the red line, sir

Wat is de beste oversteek van Engeland naar het vaste land?

door Peter Molog

Afgelopen zomer fietste ik een deel van de Via Francigena. Na een winter van studie, was het nu tijd om de route die ik ontworpen had, ook werkelijk te fietsen. En om te zien wat er nog anders moest voordat de route gepubliceerd zou kunnen worden.

Uiteindelijk zou ik twee maal naar Canterbury gaan, in juni en in september. Eenmaal stak ik de Noordzee over en driemaal Het Kanaal. Waar ik erg tegen op zag was de oversteek van Dover naar Calais. Vooral de enorme haventerreinen: kan je daar wel veilig fietsen?

Hoek van Holland – Harwich

Mijn eerste oversteek was Hoek van Holland – Harwich.  Een oversteek van het standaardtype. Wat afwijkt van de regels, is dat de boot niet altijd op tijd vertrekt. Vaak wordt er nog even gewacht op vrachtauto’s met verse groenten uit het Westland.

In Harwich direct van de boot af een klimmetje om over het spoor heen te gaan, maar je bent buiten de haven voor je er erg in hebt.

Dover – Calais

Een paar dagen later de gevreesde haven van Dover. Vlak voor ik Dover binnen rijd, heb ik van boven al een blik geworpen op het havengebied. Het is nog groter en onoverzichtelijker dan ik gevreesd had. Er is maar één manier om de haven binnen te komen. Via het fietspad. Dan tussen de hekken. Een man met een geel hesje roept me toe: “” Please, follow the red line, sir.” Ik had het nog niet gezien, maar er staat een dikke rode lijn op het asfalt. Ik weet verder niet meer waar ik fiets. Ik volg alleen maar angstvallig de rode lijn. Ik kom bij een controlepost en krijg een stukje papier met de tijd erop geschreven. Wat ik er mee moet doen is me niet duidelijk. Ik moet inchecken bij het gebouwtje rechts. Ik check in en krijg te horen dat ik naar lane 189 moet. De rode lijn is weg, maar er wordt door de auto’s niet hard gereden. En ik vind lane 189. Het wachten begint.

In Calais is het slechts vijf minuten fietsen van boot tot buiten het terrein. Er is geen voorziening voor de fietsen, vrachtwagens razen vlak langs me heen.

Duinkerken of Calais?

In september ga ik de aanrijroute via België fietsen. In Engeland wil ik nog een tweede aanrijroute verkennen. Ik heb de keuze om bij Duinkerken of Calais over te steken. Duinkerken laat ik vallen omdat ik in de voorbereidingen heb gezien dat de laatste 2,5 kilometer over een vierbaans weg gaat met twee rotondes.

Op het moment dat het belangrijk wordt in Calais, verdwijnen de fietsbordjes en het fietspad richting haven. En er is weer een nieuwe weg aangelegd die nog niet op m’n GPS-kaart staat. Een gigantische rotonde, ik neem de verkeerde afslag, door douanepersoneel word ik de goede kant op gestuurd. Het lijkt nu goed te gaan op het haventerrein, maar ik beland op een immens parkeerterrein. Ik moet een eind terugfietsen om dan eindelijk de goede weg naar de incheck te vinden.

In Dover rijd ik van de boot af en krijg direct de aanwijzing: “Follow the red line, Sir.”

De rode lijn leidt me naar een gesloten hek. Maar er komt iemand aanlopen om het hek voor me te openen. Ik let even niet op en ik rijd me vast in een loods, zonder rode lijn. Even terug en via de rode lijn fiets ik zo de haven uit.

Op de terugweg is het een makkie. Er staat zelfs aan het begin een bordje: Follow the red line.” Bij het inchecken kan ik kiezen uit Calais of Duinkerken. Ik besluit naar Duinkerken te gaan. Dan heb ik die haven ook gezien en weet ik of het echt zo’n slechte entree is voor fietsers.

Het haventerrein in Duinkerken is veel kleiner dan in Calais, maar ook hier heb ik vijf minuten nodig om van het haven terrein af te komen. Maar ook hier razen de vrachtwagens vlak langs me.

Buiten het haventerrein is het niet beter. Nog 2,5 kilometer over een drukke weg zonder vluchtstrook. Vrachtwagens halen elkaar in. Twee grote rotondes en dan eindelijk een rustige weg.

Conclusie

Achteraf gezien viel de haven van Dover mee. Sterker nog, van de havens aan Het Kanaal is het, ondanks de grootte en de complexiteit voor een fietser de prettigste haven om aan te komen en te vertrekken.

De haven van Duinkerken is af te raden.

Alle gegevens voor de Via Francigena per fiets: www.frankenfiets.nl