Andere pelgrimswegen

Verlofdagen in Europa: klik hier


Buienradar Europa: klik hier

Aardbevingen Italië: klik hier

Toestand bergpassen: klik hier

Wind, Sneeuw, ...: klik hier

Advies onweer: klik hier


 

NB 48 Pelgrimeren in Japan

door Hanny Rennen

In oktober liep ik in Japan de Kumano Kodo Nakahechi. Dat is een pelgrimsroute op het schiereiland Kii ten zuiden van Osaka. In Japan gaan lopen is hoe dan ook heel bijzonder, maar het extra speciale aan deze route is, dat zij een verbintenis heeft met Santiago de Compostela. Santiago ligt dan weliswaar 10.775 km van Hongu Taisha vandaan, maar deze relatie zou al 400 jaar oud zijn en werd officieel bekrachtigd door Unesco in 2014 als ook behorend tot het werelderfgoed.

Als je al eens naar Santiago de Compostela gelopen bent (en dat kunt aantonen met een pelgrimspaspoort) en in Hongu Taisha aankomt lopen, ben je een zgn. dual pilgrim en krijg je in het pelgrimsoord aldaar de speciale dual pilgrim credential. Het is een hele eer om die te ontvangen.

De Kumano Kodo is één van de meerdere pelgrimsroutes die er in Japan zijn. Hier geen kloosters en kathedralen maar Boedhistische tempels, oeroude Shintoistische schrijnen en Shugendo symbolen. Dit is een meer dan 1000 jaar oude keizerlijke route langs drie fraaie tempelcomplexen: Hongu Taisha, Nachi Taisha en Hayatama Taisha. Het Shintoisme staat voor het ontzag voor de natuur en de eerbied voor haar krachten. De natuur zelf wordt aanbeden; dit heet ‘kami’. Kumano belichaamt de spirituele oorsprong van Japan. Shugendo is de religie waarin elementen uit Shinto, Boedhisme, Taoisme en Confucianisme samenkomen en stamt uit de 7e eeuw. Het is gebaseerd op de aanbidding van berggebieden waarin de ziel van de voorouders voortleeft. De tempels zijn ware pelgrimsoorden waar Japanners reinigings- en offerrituelen uitvoeren om kami gunstig te stemmen. Wat de Jacobsschelp is voor pelgrims op de Camino naar Santiago is hier de driepotige kraai: symbool voor hemel, aarde en mensheid. Het is zowel de goddelijke boodschapper als de bovennatuurlijke gids van de pelgrim.

Rode slabbetje

Met je pelgrimspaspoort passeer je kleine heiligdommetjes en huisjes waar je zelf een stempel op je kaart zet. Onderweg kom je langs oude stenen mijlpalen, vergane theehuizen en letterlijk legendarische plekken; van de oude legendes wordt op borden verhaald en dat gebeurt gelukkig ook in het Engels. Jizo met zijn rode slabbetje, beschermer van kinderen en reizigers, kan je niet ontgaan. Je komt hem overal tegen. De route gaat eindeloos door naaldboombossen die kaarsrecht in het gelid staan en hoog boven je hoofd uittorenen. Het is puur genieten van de sereniteit, de stilte en de natuur. Soms is het flink zweten om over boomwortels en houten trapachtige paden boven te komen. Met vaak een tempeltje of uitzichtpunt als beloning. De route is ter plaatse goed aangegeven met houten borden.

Met een goede conditie kun je deze route in minder dan een week doen; het reizen heen en terug naar begin en eindplaats niet meegerekend (begin: Kii Tanabe; eind: Kii Katsuura). Wie eenmaal hierheen gaat voor deze pelgrimstocht neemt ook de tijd om een bezoek te brengen aan Koyasan, waar Kobo Daishi, de stichter van het Shingon-boedhisme deze religie in 816 vanuit China naar Japan bracht. Hoog in de bergen ligt zijn mausoleum. Daar omheen zijn talloze tempels en kloosters (waar je kunt overnachten). Hij heeft miljoenen volgelingen en velen willen na hun dood dicht bij hem liggen, hetgeen heeft geleid tot een omgeving met maar liefst 200.000 graven.

Misverstanden

Op pad gaan in Japan is iets heel anders dan in Italië of Spanje lopen. Het is een totaal andere wereld. Misverstanden liggen op de loer. Er zijn veel voor ons ongekende gebruiken en het leven is tot in detail georganiseerd. Mensen zijn rustig, vriendelijk en zeer behulpzaam, maar zonder een woord Engels is het lastig om elkaar te begrijpen. Geen wonder dus dat wij ook eens in een verkeerde bus zaten. Het is van belang om er goed voorbereid heen te gaan en de overnachtingen van tevoren te regelen. Het is niet zoals in Spanje, dat je zomaar ergens een slaapplaats binnen kunt lopen. Of je moet een tentje meenemen. Wij (een vriendin en ik) sliepen voornamelijk in Minshuku’s: particuliere adresjes, waar we niet alleen ontbijt kregen maar ook avondeten en elke dag een bento (lunchbox) voor onderweg. We hebben er geweldig lekker, supergezond en culinair hoogstaand gegeten en het Japanse leven mee kunnen maken, zoals je dat als buitenstaander graag wilt leren kennen. Dat is badderen in de onsen (het gemeenschappelijk heetwaterbad), in je yukata aan tafel(soort huiskimono) en slapen op een dunne futon op de tatami-mat (rieten mat). Dat is voor ons doen behoorlijk spartaans, maar het is een ervaring die je niet wilt missen. Ter plekke begin je te snappen hoe het komt dat veel Japanners zo oud worden.

Informatiepakket

Er is een uitgebreid en gedetailleerd informatiepakket te bestellen bij het Kumano Tourist Office in Japan via deze site. Je vindt daarop mooie gedetailleerde kaarten, hoogteprofielen, overnachtingsmogelijkheden etc. De post tussen Japan en Nederland functioneert prima! De reisorganisatie DimSum is ons behulpzaam geweest met de reservering van overnachtingen.

Later kwamen wij er achter dat wandelreisorganisatie SNP inmiddels ook de Kumano Kodo op haar program heeft staan. Wie dus heel graag deze route eens wil lopen maar liever niet alles zelf uitzoekt kan ook dat overwegen.

Dit verslag kan met nog meer foto’s hier gedownload worden.