NB52 Knoop doorgehakt: ‘we gaan!’

    Verlofdagen in Europa: klik hier


    Buienradar Europa: klik hier

    Aardbevingen Italië: klik hier

    Toestand bergpassen: klik hier

    Wind, Sneeuw, ...: klik hier

    Advies onweer: klik hier


     

    NB52 Knoop doorgehakt: ‘we gaan!’

    over pelgrims onderweg naar Rome

    door Ben Teunissen

    Al sinds enkele weken volg ik nieuwsgierig de vorderingen van enkele spaarzame pelgrims, die zich ondanks alle geldende beperkingen op weg naar Rome durven te begeven. Want al zijn de vooruitzichten hoopvol, zelfs tot op dit moment zijn er – in mijn beleving – nog voldoende hobbels om rekening mee te houden bij het uitvoeren van je gedroomde tocht.

    Op 19 april vanuit Baarn vertrokken zijn Laura en Jurgen Clephas al een aardig eind op weg. ‘We wilden ons eigen pad lopen en ontdekken’, laten ze in een mail weten. Ze trekken nu samen over de route van St.Jacques de Compostela tot Reims en daarna kiezen ze de Via Francigena. De belangrijkste overwegingen waren de historie van beide routes en ook de bekendheid, de markeringen en een redelijke hoeveelheid faciliteiten om te overnachten. Laura en Jurgen: ‘Wat ook heeft meegespeeld bij onze plannen, is dat ons doel niet ‘Rome halen‘ is, maar het samen onderweg zijn en… terug naar de basis. Afsluiten van een fase in ons leven en ‘resetten‘ voor de volgende fase. Rome is hierbij de richting en we zien wel hoever we komen’.

     

     

     

     

     

     

     

    Het hele Covid-verhaal heeft het voor Laura en Jurgen niet gemakkelijker gemaakt. Toen ze eind februari definitief de knoop hebben doorgehakt ‘we gaan’, hebben ze erop gespeculeerd, dat tijdens hun reis er veel weer open zou gaan. Wel zijn ze twee weken later vertrokken dan eerder bedacht. Ook hebben ze een tent gekocht om zodoende altijd te kunnen overnachten, maar die is tot nu toe slechts éénmaal opgezet.

    Op de vraag of ze nog iets van de Covid maatregelen hebben gemerkt zegt Laura: ‘Bij de grensovergangen naar België en Frankrijk hebben we nul, nada, zero, niets gemerkt van grensbewaking of wat dan ook. Sterker nog, we hebben twaalf dagen door België getrokken en zijn al ruim vijf weken ‘illegaal’ in Frankrijk: er heeft nog niemand gevraagd hoe en waar we dat nu met die verplichte PCR test en quarantaine gedaan hebben…’.

     

    Saskia Stoopman en Klaas van de Vuurst

    Ook dit duo is al vele weken onderweg. Zij vertrokken op 17 april vanuit Soest. Zij kiezen voor een meer rechtstreekse route vanuit Soest naar Namen en pakken ook de Via Francigena in Reims op. Op mijn telefonische vraag over de Covid ervaringen, vertelt Saskia dat ze natuurlijk alert waren. Nog in België ontmoetten ze een belangstellende man, gekleed in een soort BOA-pak. Saskia hierover: ‘In de spraakverwarring dachten we dat hij het over een vergunning had. Maar dat bleek uiteindelijk helemaal niet waar’. Bij zijn vraag ‘mogen jullie hier wel puttekes maken?’ bleek deze Vlaming een grap te maken over de wandelstokken. Alle angst voor Covid-controle bleek voor niets en de man verdween haast ongemerkt weer uit beeld.

    In Frankrijk moet je in de dorpen en steden overigens altijd je mondkapje op. En Saskia en Klaas trekken natuurlijk mee op met het steeds meer loslaten van de maatregelen. ‘Dat blijkt gelukkig een fijn voordeel: eindelijk ook weer een terrasje dat open is’.

    Grote gastvrijheid

    Alle vier pelgrims laten enthousiast weten dat de spaarzame gastvrijheid die ze de eerste weken onderweg ontvangen van grote kwaliteit was. De ontvangst was belangstellend en de zorg groot. Problemen die zich voordeden werden opgelost. Saskia en Klaas: ‘We hebben vooral gemerkt dat de gastvrijheid niet werd verleend om er geld mee te verdienen!’.

    Laura en Jurgen nemen zoveel mogelijk de hygiëneregels in acht. Dit ook omdat Laura wél, maar Jurgen nog niet is gevaccineerd. ‘Omdat sinds 19 mei in Frankrijk de gemeentelijke en kerkelijke overnachtingsplaatsen voor pelgrims weer open zijn, wordt het vinden van een slaapplaats, en ook een fatsoenlijke maaltijd een stuk makkelijker’, aldus pelgrim Jurgen. Op mijn vraag of ze nog extra aandacht hebben voor hun verzekeringen laten Jurgen en Laura weten dat ze alleen de dekking van 90 dagen naar 180 dagen hebben gewijzigd. Verder hopen ze op een voorspoedige tocht. Jurgen: ‘Mocht een van ons ziek worden, dan huren we een auto en zijn we in een paar dagen weer thuis.’

    Onbedoelde ontmoeting

    Tijdens het telefoongesprek met Saskia en Klaas bleek dat zij wel kennis hadden genomen van de blogs van Laura en Jurgen: ‘zij moeten vlak bij ons in de buurt zijn, slechts twee dagetappes verder.’ Door het schrijven van dit verhaal heb ik onbedoeld een extra ontmoeting geregeld. Ze wisselen telefoonnummers uit om ervaringen te kunnen delen. Wellicht dat er ooit nog een heuse ontmoeting plaats gaat vinden, ergens op die prachtige weg naar Rome. Een weg die weer voldoende veilige mogelijkheden biedt om over te pelgrimeren. En dat weet ik dankzij de ervaringen van deze moedige pelgrims. Natuurlijk wensen we Laura, Saskia, Jurgen en Klaas verder een veilige en voorspoedige pelgrimstocht toe!