NB53 Werken aan de Middenroute

Door Titia Meuwese

Van de drie wandelroutes naar Rome is de Via Francigena het best beschreven. De Middenroute en de Oostelijke route zijn samengesteld uit een aantal lokale routes, waarvan sommige delen niet heel duidelijk omschreven zijn.

Waarom dan toch drie routes? Ze gaan door verschillende landen en streken, daarmee is de beleving voor de pelgrim anders. Ook is de verdeling natuur / boerenland in de routes anders. De Via Francigena loopt het vlakst en gaat minder door bossen. De Oostelijke route heeft de laagste Alpenoversteek, volgt veel rivierdalen en is in Italië juist het zwaarst.

De Middenroute zoals deze op dit moment op onze website beschreven is, gaat veel door natuurgebieden in Duitsland, loopt door Zwitserland over de Gotthardpas en kruist in Pavia en in Pontremoli de Via Francigena, zodat er twee overstapmomenten zijn. Ik ben zelf bezig de Middenroute in delen te lopen en ben dit jaar bezig met het deel vanaf Trier tot aan Konstanz. Dus loop ik door Duitsland.

Dat is toch anders dan door Noordoost-Frankrijk: niet op de eindeloze graanvlaktes, maar grote bosgebieden. In sommige stukken moet je flinke steden doorkruisen en ook de Rijnvallei, zo dichtbevolkt als de Randstad. En dan de Duitsers: vaak vriendelijk en behulpzaam, de oudere vrouwen vragen me aldoor of ik niet bang ben alleen in het bos. Als ik dan zeg dat ik alleen in mindere wijken van grote steden bang ben, zie je ze denken: daar zit misschien wel wat in. In restaurants word je als vrouw alleen wat geschokt ontvangen: moeten ze daar een vierpersoonstafel aan opofferen? Ik voel me eerst verongelijkt, maar zie dan dat dit ook bij stellen gebeurt. De horeca was vaak nog maar beperkt open: de zomervakantie was nog niet begonnen en er zal ook hier wel een tekort aan personeel zijn.

 

Hoog water in de Eiffel

Vanaf Nederland gaat de Middenroute eerst over de Eifelsteig: een nieuw, goed gemarkeerd wandelpad van ruim driehonderd kilometer van Aken tot Trier. Het is wel ingesteld op wandelaars die alles willen zien, dus ik maakte ik in 2020 hier en daar een afkorting, waarbij een waterval of een bergtop werd afgesneden. Maar mooi en goed te lopen. Ik eindigde in 2020 bij Kloster Himmerod, met nog twee etappes te gaan tot het eind. Op dit moment, na het dramatische hoogwater van deze zomer, is de route weer grotendeels beloopbaar, maar een doorlopende tocht is nog net niet mogelijk. Op deze website kun je volgen hoe het met de versperringen gaat.

Vanaf Trier tot aan Konstanz is het huidige traject een combinatie van vier routes: de Saar Hunsrück Steig, de Saarland Rundweg, de Jacobsweg van Speier naar Hornbach en de Westweg door het Zwarte Woud. Opnieuw met aardig wat omwegen in de eerste twee routes. Uit alle mogelijkheden die geboden werden, stelde ik een eigen route samen, waarvan ik in juli de eerste twaalf etappes liep. In september hoop ik verder te kunnen lopen tot aan Konstanz.

Mijn eigen route

In maak met behulp van internet mijn plannen en gebruik daarbij het programma Afstandsmeten.nl. Mijn route is ongeveer vijfentwintig kilometer korter dan wanneer je de aangegeven routes volgt. Die lopen vaak behoorlijk om. Als je kijkt naar het kaartje van de Saar-Hunsrückroute in het rood en mijn route in het blauw, dan snijd ik heel wat bochten af. De Saarland Rundweg loopt daarentegen zelf al bijna rechtdoor. De Saar-Hunsrückroute is nieuw, bezoekt alle landschappelijke en toeristische hoogtepunten. Dat hoeft een pelgrim niet zo. Daarnaast wordt asfalt zeer consequent vermeden, maar dat is niet steeds nodig in een gebied waar veel asfaltweggetjes erg rustig zijn.

het traject op de Saar Hunsrückroute, (rood origineel, blauw eigen route)

het traject op de Saarland Rundweg (rood origineel, blauw eigen route)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het traject van Grimburg tot Bosen (rood origineel, blauw eigen route)

Hier een voorbeeld van een detail bij het maken van een route: soms is er bijna geen goed alternatief: of ver omlopen, of langs een druk centrum: Rondom de snelweg bij Nonnweiler lopen bijna geen onverharde wegen. De rode route loopt wel erg ver om. Mijn blauwe route gaat bij 1 over een mooie route tot aan Sitzerath, die veel korter is. Dan loopt de blauwe route bij 2 wel drie kilometer langs vrij drukke wegen. Wel helemaal over fietspaden of over trottoirs. Bij 3 loopt de blauwe weg anders, omdat de herberg van de rode route vol was. Beide routes maken een flinke bocht om de Ringwall van Otzenhausen te bezoeken. Bij 4 loopt de rode route weer ver om, teneinde asfalt te vermijden, de weg langs de blauwe route tot aan Bosen over een kleine asfaltweg is heel rustig en biedt fraaie vergezichten.

 

 

 

Jakobsweg van Landstuhl tot Elmstadt (rood origineel, blauw eigen route)

Pelgrimswegen zoals de Jakobsweg volgen vaak de oude paden. En die gaan als het kan door het dal en niet over de toppen. In de Pfalz loopt de rode route veel door het dal, met de autoweg aan de overzijde van de rivier. Ik koos er zelf voor om naar Trippstadt te gaan, te overnachten in de oude herberg Zum Schwan. Op de hoogvlakte met wat uitzicht. En om vervolgens vanaf Elmstadt alweer niet de Jakobsroute te nemen, maar naar het uitzichtpunt Hohe Loog boven de Rijnvlakte te lopen. Zo’n route is niet moeilijk samen te stellen: in Open Street Map zijn heel veel lokale wandelroutes opgeslagen. Dus het is alleen zaak er één uit te kiezen.

 

 

 

 

Jakobsweg van Elmstadt tot Neustadt an der Weinstrasse (rood origineel, blauw eigen route)

Alle routes tussen Elmstadt en Neustadt an der Weinstrasse op Open Street Map

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het maken van een eigen route

Ontwerpen zoals gezegd in Afstandmeten.nl, vervolgens moet er een gpx track van gemaakt worden, en dan kan die gebruikt worden op de gps of op de telefoon. Meer details over zelf routes maken volgen in een lezing op de Najaarsbijeenkomst. Het is heel leuk werk om te doen. Hoe lang ik dit nu al doe, het mooiste blijft dat de ene keer het landschap zo ongeveer is wat je hebt gepland en de volgende keer totaal anders dan verwacht.