Verlofdagen in Europa: klik hier


Buienradar Europa: klik hier

Aardbevingen Italië: klik hier

Toestand bergpassen: klik hier

Wind, Sneeuw, ...: klik hier

Advies onweer: klik hier


 

NB54 Op naar Rome

Door Joke van Erp

Het is 24 mei 2021 als ik vanuit Rosmalen richting Sint-Jan wandel om de Pelgrimszegen van Bisschop Mgr. de Korte en Plebaan Vincent Blom te ontvangen. Ik word uitgezwaaid door mijn pelgrims van de Bossche Huiskamer naar Rome, door familie en vele vrienden. Dan ben ik echt op weg naar Rome.

Mijn route slingert over het Pelgrimspad deel twee naar Vizé. De pittige GR5 neemt hier het spoor over en gidst me door België, Luxemburg, klein stukje Duitsland, door de Noord- en Zuid Vogezen in Frankrijk tot aan Pontarlier. Vanuit deze stad neem ik de Weg van de Franken richting Zwitserland. Verder gaat het pad over de Grand Sint Bernard en aan de andere kant loop ik Italië in. Vanaf de Grand Bernard mix ik De weg van de Franken met de Via Francigena en haar super handige App. De route leid me door de Aosta vallei, over de Povlakte waar vanuit de rijstvelden vele bloeddorstige muskieten me achtervolgen en over de Apennijnen waar ik na heftig klauter- en klimwerk het mooie Toscane binnenwandel. Op 18 september loop ik Rome binnen. Citta Del Vaticano. Geweldig!

Super voldaan kijk ik terug op een zware maar prachtige wandelroute, die me over karrensporen, slingerende bospaden en soms gevaarlijke autowegen naar Rome heeft gebracht. Over liefelijke landweggetjes en smalle kronkelende bergpaadjes met diepe afgronden. Het was een heel gekluun om torsend met mijn rugzak over steile rotsachtige bodems omhoog te klauteren om vervolgens met diepe stappen weer af te dalen. Als ik na zo’n “werkdag” heerlijk gedoucht en met een volle maag op bed neerplofte, voelde ik me super voldaan. Het vinden van slaapplekjes was steeds een uitdaging doordat het coronatijdperk veel onderkomens heeft doen sluiten.

Langs de GR5 was het vaak slapen in m’n puptentje op een camping. Er zaten weinig Pelgrims op de route. Veelal Italianen die ieder jaar een stukje Via Francigena lopen. Voor mij betekende dat korte ontmoetingen en weer afscheid nemen. Ik miste het delen. In de Sint Pieter kreeg ik binnen 20 seconde de laatste stempel in mijn Credencial en een blanco diploma. Thuis zelf invullen. Tja…..  Als echte Pelgrim kreeg ik een warm welkom in de Friezenkerk. Ik ben super dankbaar en heb intens genoten van iedere stap, de mooie ontmoetingen, de natuur, van alle dieren, de oude steden, gehuchten en dorpjes, van de prachtige vergezichten en van de vrijheid. Het was top!

Warme wandelgroetjes!