Basilica di San Sebastiano fuori le Mura

Net als Sint Laurens behoort Sint Sebastiaan tot de meest vereerde vroegchristelijke martelaren. Hij was een jong officier in de keizerlijke lijfwacht. Tijdens het bewind van keizer Diocletianus (284-305), toen de christenvervolgingen het hevigst waren, werd hij voor het gerecht gebracht.

Als militair werd zijn doodvonnis voltrokken door beschieting met pijlen.

Toen Irene, een vrome weduwe, de voor dood achtergelaten martelaar wilde begraven bleek deze nog te leven. Ze nam hem mee naar huis om hem te verplegen.

Na zijn herstel ging Sebastiaan naar keizer Diocletianus om deze zijn christenvervolgingen te verwijten. De keizer liet hem grijpen en doodknuppelen. Zijn lichaam werd in de Cloaca Maxima (het hoofdriool) gegooid. De christenen begroeven hem daarna in de later naar hem genoemde catacomben (Catacombe di San Sebastiano) aan de Via Appia Antica.

Basiliek en catacomben

In de vierde eeuw werd een basiliek gebouwd boven de catacomben van St. Sebastiaan. In 1612 werd deze vervangen door een nieuwe, die kunsthistorisch niet bijzonder is. Veel interessanter zijn de catacomben van San Sebastiano en in de omgeving vooral die van San Callisto en van Domitella.

Dit zijn de drie belangrijkste catacomben in Rome. Ze geven een beeld van de allervroegste christelijke kunst, toen het christendom nog een ondergrondse beweging was. Bezichtiging is alleen mogelijk met een gids.

Anders dan de meeste catacomben zijn die van St. Sebastiaan altijd een pelgrimsoord gebleven. Daardoor is er ook veel meer leeggeroofd door relikwieën rovers.